Nederlandse discussie over de rol van de cavalerie in 1918

In het Nederlandse leger werden de ontwikkelingen in de strijd in de Eerste Wereldoorlog nauwlettend gevolgd zoals de loopgravenoorlog en de inzet van nieuwe wapens als de tank. Dit leidde onder meer tot een discussie over de rol van de cavalerie. In 1918 bracht De Amsterdammer, Weekblad voor Nederland een speciaal nummer uit over ‘Onze Weermacht van 1914 tot 1918’. Daarin is opgenomen een artikel van ritmeester C.J.G.L. van den Berg van Saparoea getiteld ‘Het bestaansrecht der cavalerie in den modernen oorlog’. Hij bespreekt puntsgewijs waar toentertijd alleen de cavalerie kon worden ingezet. Het artikel werd gedigitaliseerd met behoud van de oorspronkelijke spelling en is als pdf-bestand te downloaden: Weermacht 1914-1918 cavalerie

In de loopgravenoorlog aan het Westelijk Front had de cavalerie na november 1914 geen rol van betekenis meer kunnen spelen. De mobiliteit was van het slagveld verdwenen. De mannen op de paarden werden wel dikwijls achter de hand gehouden in de verwachting dat na een eventuele doorbraak deze verder kon worden uitgebouwd door snel op te trekken. De geallieerde doorbraken bleven echter uit, maar het tactisch concept van de opstormende cavalerie was onuitroeibaar.

Ook in de planning van de slag om Cambrai van november 1917 werden de ruiters nadrukkelijk meegenomen. De aloude cavalerie won het qua snelheid namelijk nog altijd van de Mark IV tanks die lopend bijgehouden konden worden. De actieradius ervan was bovendien beperkt en de bemanning hield het in de rammelkasten niet langer dan een dag uit. In de slag om Cambrai werden naast de 476 tanks en de infanterie ook vijf cavaleriedivisies met zo’n 40.000 man en even zo veel paarden samengetrokken. De cavalerie diende na de doorbraak op te trekken naar het noorden van Cambrai. Alleen kwam het daar niet van, de Britse opmars stookte voor Cambrai en de cavalerie kwam vast te zitten op de overvolle wegen. De rol van de cavalerie verdween in de geschiedenis en die van de tank werd opgehemeld.

In het interbellum evolueerde de tank van een stormram om versterkte verdedigingslinies te doorbreken tot een wapen dat perfect paste in de militaire wereld. De tank verkreeg snelheid, een grotere actieradius en werd een stuk comfortabeler voor de bemanning. Dit had tot gevolg dat de tank de rol van het paard overnam in de mobiele oorlogvoering. Bij vele cavalerieregimenten werden in het interbellum de paarden dan ook vervangen door tanks. Achteraf gezien lijkt dat een logische ontwikkeling, maar dat was lang niet zo duidelijk in 1918 zoals blijkt uit het artikel van ritmeester Van den Berg van Saparoea.

overzicht: