Huis van de Europese Geschiedenis

Vitrine waarin een beeld van een Franse soldaat staat voor een begraafplaats met eindeloze rijen grafkruisenIn mei 2017 werd in Brussel het Huis van de Europese Geschiedenis geopend. Het gebouw is gelegen in het Leopoldpark in de Europese wijk, niet ver van het Europese Parlement. Het is gratis te bezoeken en toont de Europese geschiedenis met het accent op de 20ste eeuw. Op de derde verdieping is het onderdeel ‘Europa in puin’ over de periode 1914-1945 ingericht. Terugkijkend vanuit de 21ste eeuw kunnen de Eerste en Tweede Wereldoorlog worden samengevoegd tot een tijdsperiode waarin Europa zichzelf van een mondiale grootmacht ten gronde richtte. De Koude Oorlog van 1949 tot de val van de Berlijnse muur in 1989 duurde zelfs langer. Het had in het interbellum natuurlijk ook anders kunnen lopen. De beroemde litho ‘Nie wieder Krieg’ uit 1924 van Käthe Kollwitz heeft ook een plaats in de tentoonstelling maar Europa bleef het oorlogspad volgen. Toch laat een dergelijke chronologische lijn wel goed zien dat de ellende in Europa in 1914 is begonnen en in 1918 niet is opgehouden. Zoals de opkomst van het communisme en het nazisme. Vrijwel geheel Midden- en Oost-Europa ging vanaf Versailles 1919 op de schop en de vraag is of de huidige grenzen 100 jaar later nu wel definitief zijn nadat praktisch alle Midden- en Oost-Europese landen onder de Europese paraplu zijn gekomen. Samen blijven, dat is duidelijk de boodschap van de tentoonstelling.

Op de website van het huis wordt een overzicht van de permanente tentoonstelling gegeven. Het uitgangspunt van de rondgang is ‘zien en luisteren’ en weinig lezen. Bezoekers krijgen op een tablet meer informatie over de dingen die ze zien. De informatie op de tablet, zowel tekst als audio, is beschikbaar in alle 24 talen van de Europese Unie. In een tentoonstelling over de gehele Europese geschiedenis kan de Eerste Wereldoorlog alleen maar in een notendop worden verteld maar duidelijk wordt wel gemaakt dat de meest moorddadige periode in de Europese geschiedenis in 1914 is begonnen. Om in 1918 te eindigen met bijna tien miljoen doden geïllustreerd met een vitrine waarin een beeld van een Franse soldaat staat voor een begraafplaats met eindeloze rijen grafkruisen. En op de vitrine de laatste regel uit het gedicht van Wilfred Owen: ‘The old lie: Dulce et Decorum est, Pro patria mori’.

overzicht: