artikelen: zeeoorlog

Zeemacht of Onmacht

De ontwikkeling van de zeestrategie van de Koninklijke Marine tot 1914

Tom Duurland deed eerder dit jaar onderzoek onderzoek naar de Koninklijke Marine en de koopvaardij tussen 1914-1918. Hoewel zijn onderzoek nog loopt, heeft hij toch al een omvangrijk artikel geschreven over dit onderwerp.

overzicht: 

De Navy van Nelson tot Churchill / Fisher en Beatty

door: Jeannick van Gansbeke

 

Napoleon had als eerste Engelsen geïnterneerd omdat de Britse Navy zonder oorlogsverklaring schepen had geconfisqueerd. Iedereen in Engeland én Duitsland verwachtte in 1914 een herhaling van de Napoleontische oorlogen, waarbij de blokkade het Engelse aandeel in de overwinning zou zijn. Totale oorlog en uitbanning van alle oorlog waren intiem verbonden ideeën van de Verlichting. Tegelijk mobiliseerde de Franse revolutie alle burgers voor een oorlog die een einde zou maken aan alle oorlogen. Kortom, de militair verloor het recht zijn beroep uit te oefenen en wie een oorlog begon werd een crimineel. C. Hamilton onderzocht nu de relatie van één bepaalde groep militairen, de admiraliteit van de Britse Navy, tot de politieke overheden en illustreert hiermee perfect de theorie.

overzicht: 

De duikbootoorlog als onderdeel van de ‘Entscheidungsschlacht’

Door: Dr. Perry Pierik

 

Artikel eerder verschenen in: IJzeren doodsdkisten; Het onderzeebootwapen in de Eerste Wereldoorlogd, uitgeverij Aspekt Soesterberg

 

De militair Erich Ludendorff speelde een belangrijke rol bij de inzet van het Duitse duikbootwapen in de Eerste Wereldoorlog. Het uitlichten van Ludendorff met betrekking tot deze geschiedenis behoeft enige uitleg, want was immers Ludendorff niet de rechterhand van Paul von Hindenburg, zijn superieur, en zou het daarom niet logischer zijn om diens geschiedenis met betrekking tot het Duitse duikbootwapen te volgen? Ook valt direct al in de titel het woord ‘Entscheidungsschlacht’ , een heel specifieke term voor die tijd en voor het denken in die dagen. De duikbootoorlog ontwikkelde zich op een bepaald moment tot een hoeksteen van deze gedachte. We zullen daarom stil staan bij de ontstaansgeschiedenis van deze theorie en de rol van de onderzeeërs. Tot slot zullen we kijken waarom het OHL , Oberste Heeresleitung (het Duitse opperbevel) uiteindelijk zijn fiat gaf aan de dramatische start van de onbeperkte duikbootoorlog met al zijn gevolgen voor het conflict en de afloop van de Eerste Wereldoorlog. We zullen zien dat deze persoonlijke redenen niet alleen door militair-strategische redenen werden gevoed, maar ook door de politieke strijd tussen met name Ludendorff en kanselier Bethmann Hollweg.

overzicht: 

Het Duitse duikbootwapen in de Eerste Wereldoorlog

door: Gerbrand Kip

(dit artikel verscheen eerder in’ IJzeren Doodskisten’een uitgave van Uitgeverij Aspekt’)

Een politiek gevoelig wapen

De geschiedenis van het Duitse duikbootwapen, de ‘Eiserne Sargen’ van de keizerlijke marine is even fascinerend als afschrikwekkend. Verguisd om hun onzichtbare agressie en hun meedogenloze ijver, brachten ze de Entente bijna op de knieën. Het duikbootwapen werd onderschat door beide kanten, niet alleen op materieel gebied, maar ook op het psychologische vlak. Voor de één leidde dit tot onnoemelijke verliezen, voor de ander tot onbenutte kansen om als overwinnaar uit de bus te komen. Ook de metafoor ijzeren doodskisten was van toepassing op beide partijen, of het nu de bezwete en met olie bevlekte ‘U-Boot’-bemanning was, die vreesde door een dieptebom te worden geraakt, of de opvarenden van een marine­schip van de Entente die in wegdraaiende paniek een ‘stalen aal’ probeerden te ontwijken. Voor beide partijen dreigde een waterig graf.

overzicht: 

De invloed van de onbeperkte duikbotenoorlog op de beslissing van Amerika om aan de oorlog te gaan deelnemen

Door: J.H.J. Andriessen

 

DUITSLANDS GROOTSTE BLUNDER?

Er is vaak gesteld dat Duitsland een grote fout maakte toen het besloot om de onbeperkte duikbootoorlog, na een betrekkelijke periode van inactiviteit, in te voeren. Men oordeelde dat Duitsland hierdoor de Verenigde Staten welhaast dwong om aan de zijde van de geallieerden aan de oorlog te gaan deelnemen en daardoor haar laatste kans om de oorlog nog met gunstig gevolg af te sluiten, verspeelde.

overzicht: 

Landverraders en steunpilaren in marineblauw

De Duitse oorlogsvloot tussen revolutie en contra-revolutie

Door: Dr. P. Pierik

Als keizer Wilhelm II zijn buitenverblijf op de Griekse eilanden bezocht, liet hij zijn schepen saluutschot na saluutschot lossen waarbij het hele eiland op haar grondvesten schudde. Keizerin Sisi van Oostenrijk-Hongarije, wiens mediterrane stulpje de keizer later zou overnemen, zorgde dan altijd pardoes dat zij verdween om niet opgezadeld te zitten met die wonderlijke Duitse keizer, die door sommige historici en tijdgenoten werd samengevat als een ‘vat vol tegenstrijdigheden’. Hoe wispelturig de keizer ook kon zijn, hij had een trouwe liefde, en dat was de marine.

overzicht: 

Hollands Glorie in oorlogstijd, 1914-1918

Uit de scheepsjournalen van L. Smit & Co’s Sleepdienst

Door Drs. Kees de Haas

De Rotterdamse rederij L. Smit & Co’s Sleepdienst, tegenwoordig Smit Internationale, was in 1914 de oorlog ingegaan met een vloot van veertien zeeslepers en negentien havensleepboten met een totaal vermogen van 15.450 ipk, indicateurpaardenkrachten. Onder de zeeslepers waren er vijf met een vermogen van 1.000 ipk of meer, te weten de Roode Zee, Zwarte Zee, Witte Zee, Poolzee, en Oceaan. De nieuwste eenheid in de Smitvloot was de Witte Zee, in 1914 aan de vloot toegevoegd en gebouwd bij de werf van J. en K. Smit aan de Kinderdijk. De Roode Zee en Zwarte Zee waren vrijwel identieke zusterschepen, elk herkenbaar aan twee schoorstenen.

De rederij, opgericht in 1842, had zich inmiddels internationaal een uitstekende naam verworven en haar sleepboten hadden tot en met het jaar 1913 in totaal 2.535 drijvende objecten versleept waaronder 32 droogdokken en 540 stuks baggermaterieel. Het aantal tijdens sleepreizen verloren gegane objecten kwam in deze periode op 26 ofwel één procent, een te verwaarlozen percentage.

overzicht: 

The Halifex explosion

Door: Ing. B. Keers

 

De achterpagina van de NRC van 9 juni 1987 was gewijd aan een moedwillige ontploffing aan het Westelijk Front. Om tien over drie in de nacht van zeven juni 1917 ging bij de grens tussen België en Frankrijk een half miljoen kilo springstof de lucht in. Generaal-majoor Tim Harrington opende de persconferentie die dag als volgt: ‘Heren ik weet niet of we morgen geschiedenis zullen maken, maar we zullen in ieder geval de geografie veranderd hebben’. Het was de eerste van een twintigtal pogingen om via ontploffingen de doorbraak aan het front te realiseren. Een onbekend aantal Duitsers, schattingen spreken over 8.000 tot 10.000, werd voor eeuwig bedolven(1). Niet alleen aan het Westelijk front, maar ook aan het Italiaanse front werd door beide partijen veelvuldig gebruik gemaakt van mijnontploffingen om hetzij een doorbraak te realiseren dan wel de tegenstander verliezen toe te brengen.

overzicht: 

De Terechtstelling van Kapitein Fryat

Door: J.H.J. Andriessen

Inleiding

We schrijven 28 juli 1916, de Eerste Wereldoorlog is in zijn derde jaar en de strijd is hevig. Een klein berichtje in de Nederlandse pers trekt slechts geringe aandacht. Toch is hier sprake van een menselijk drama veroorzaakt door de wil van „grote mannen”, die wetten en regels uitvaardigen waarmede dappere onschuldigen de dood werden ingedreven zonder dat hun heldhaftig sterven van enig nut kon zijn voor een positief resultaat van de strijd op leven en dood die gaande was.

overzicht: 

Het Verhaal van de Torpedoboot V69

Door: Tom van Hooff

De torpedoboten klasse V67 tot en met V84 werden tussen 1914 en 1916 gebouwd op de werven van Maschinenbau AG Vulcan te Stettin en Hamburg. De V69 was een product van de werf in Stettin.1) Op 18 augustus 1915 kwam de V69 van de werf en ging deel uitmaken van het VI. Torpedobootsflottille onder leiding van korvettenkapitän (luitenant-ter-zee 1e klasse) Max Schulz.2)

Het VI. Torpedobootsflottille maakte deel uit van de Duitse vloot die ten strijde trok tegen de Engelsen in de slag bij Skaggerrak (Jutland) die van 31 mei tot 1 juni 1916 duurde.3)

overzicht: 

Abonneren op RSS - artikelen: zeeoorlog