1917, week 1 Dagboek van een Amsterdammer

Een scherpe en cynische reactie van „Een Amsterdammer” over de Duitse deportaties van Belgische burgers en de neutrale (afzijdige) houding van het Algemeen Nederlandsch Verbond. Ook de reactie op de vredesnota van Wilson viel verkeerd. Qua toon doet de schrijver niet onder voor de hedendaagse columns van Youp van ‘t Hek…

4 Januari. Ik houd van het Algemeen Nederlandsch Verbond. Hoe verheugde ik mij niet telkens als ik in deszelfs officieele orgaan opnieuw las van een Haagschen confiseur, die bekeerd was tot Haagschen koekebakker en hoe zwol mij de borst als ik vernemen mocht, dat alweer een Amsterdamsche tailor zijn zonden had ingezien en een beter leven leidde als Amsterdamsche kleedermaker. Dan was ik er fier en trotsch op Nederlander te zijn.
En er was geen inniger verslinder van de rubriek: „Holland op zijn malst”, waarin het vaderlandsche geweten fel gestriemd werd.

De dag van het „vodje papier” kwam — het „vodje papier”, dat je von Bethmann niet zoo kwalijk moet nemen, zegt dat andere vaderlandsche blad, de „N.R.Ct.”, want „de uitdrukking is in de opwindende dagen vlak vóór de oorlogsverklaring van Engeland aan Duitschland gevallen” en Bethmann was toen zeer „overstuur” — die dag kwam en ik keek verlangend uit naar het sein van ‘t Alg. Ned. Verbond, dat zoo roerend spreken kon over den broederband met onze Zuidelijke broeders, en ziet, weer kwam er verheugenis in mijn harte.

Het Verbond verklaarde zich „neutraal”! Was dit niet Holland op zn breedst? En het bleef neutraal. België werd platgeband, België werd uitgemoord, België werd gebrandschat, het bleef neutraal en opgewekt bleef ik neuriën: „Wien Neêrlandsch bloed door d’aderen vloeit”. Belgen werden als slaven bij elkaar gezweept en als vee — neen, vee behandel je voorzichtiger — naar Duitschland gevoerd. Het Verbond bleef neutraal. En opgewekt bleef ik neuriën: „Wilhelmus van Nassauen, ben ik van Dietschen bloed”.
En ziet — Wilson zendt zijn vredesnota en het Verbond, breeder Hollandsch dan ooit, brengt hem telegrafisch zijn hulde! Onmiddellijk staat een lid op en protesteert en roept: „dat is niet neutraal!” Maar kan het neutraler als een neutrale president van een neutralen bond een dergelijk telegram zendt aan den neutralen president van een neutralen staat, wiens eigen telegram vleesch noch visch is?

Neen, ik houd van het Alg. Ned. Verbond en blijmoedig neurie ik dat andere opwekkende vaderlandsche lied: „Lot is dood!”

Bron: De Telegraaf, 4 januari 1917

Bekijk de volledige krant op www.delpher.nl

overzicht: