1916, week 28 Geïnterneerdenkamp op Eiland Man

Kampen voor geïnterneerde soldaten stonden tijdens de Grote Oorlog niet bekend om hun comfort en hygiëne. Soldaten die waren ontwapend werden hier gedurende de oorlog gevangen gehouden en dat was vaak geen pretje. Een uitzondering daarop vormde het geïnterneerdenkamp op het Isle of Man in de Ierse Zee. In tegenstelling tot de kampen aan deze kant van de Noordzee, leek het de geïnterneerden op het Eiland Man aan niets te ontbreken. Het waren vooral Duitsers, maar ook Oostenrijkers, Bulgaren en Turken, die er opgesloten zaten.

LONDEN, 18 Juli. (Reuter.) Een gezelschap journalisten heeft kortelings het interneeringskamp voor vijandelijke vreemdelingen op het eiland Man bezocht. De beschrijving, die zij van de daar heerschende toestanden geven – zegt Reuter – vormt een levendige tegenstelling met de toestanden te Ruhleben. Het kamp is sedert 1914 aanzienlijk uitgebreid.

Een spoorweg loopt er dwars doorheen en binnen de prikkeldraad-omheining vindt men alle geriefelijkheden van een kleine, doch uiterst beschaafde gemeenschap. Het ontbreekt den geïnterneerden aan niets dan hun vrijheid, en er is alle reden om te gelooven, dat velen dat tijdelijk gemis niet eens ernstig voelen. Het kamp bestaat uit 23 blokken, elk ingericht voor duizend gevangenen. De huidige bevolking bedraagt meer dan 22 duizend. Elk blok vormt een geheel over zichzelf. Het bevat slaapverblijven, ontspannings- en werklokalen, een keuken, een cantine, badkamers enz. De gebouwen worden electrisch verlicht. Het brood wordt er in de kampbakkerij bereid door de gevangenen.

Dagelijks worden er ongeveer 10.000 brooden en 5 ton vleesch genuttigd. Behalve het brood, wordt er een vrij meelrantsoen verstrekt, dat 280 pond per dag voor elk blok bedraagt. Ongebruikt meel kan bij 10 zakken tegelijk weder verkocht worden aan den kampgouveneur door een keurencommissie, samengesteld uit gevangenen, en beneden het pond kunnen andere artikelen in de cantine worden gekocht tegen winkelprijs. Elk blok heeft warme en koude stortbaden. Het geld der gevangenen wordt bewaard in de kampbank. Op aanvraag kunnen gelden overeenkomstig de daarvoor geldende regelen worden gebeurd. De cantine-magazijnen bevatten vrijwel alles wat voor het leven in het kamp noodig is. De cantine is een centraal bedrijf met 23 filialen. Kleeren worden kosteloos verstrekt aan alle onvermogende gevangenen. Er zijn 6 hospitalen, ingericht voor ongeveer 500 gevangenen.

Omtrent 6000 vreemdelingen zijn in de een of andere betrekking werkzaam; van hen verrichten er 3000 productief werk. Gehuwden genieten zekere voorrechten; 33 gehuwde vrouwen, Engelschen van geboorte, wonen op het eiland; aan in den vreemde geboren vrouwen is toegestaan op bepaalde tijden bezoeken aan het kamp af te leggen. Bevoegde onderwijzers geven les aan wie het wenschen in Fransch, Engelsch, Duitsch, Poolsch en Spaansch. Het kamp bezit een bekwaam orkest, een grooten centralen schouwburg, waar meerendeels Duitsche, af en toe ook Engelsche stukken worden gespeeld, en de kampcommandant met zijn assistenten worden door de gevangenen uitgenoodigd tot een Shakespeare-viering. Buiten hun rantsoen kunnen de gevangenen versnaperingen kopen.

Bron: Nieuwe Rotterdamsche Courant – 19 juli 1916

Bekijk de volledige krant op www.delpher.nl

overzicht: