1915, week 24 De groene vijand in de loopgraven

Niet alleen de modder en het ongedierte vormden een grote hindernis in de loopgraven, ook het vele onkruid, dat door de regen en de zon uit de grond schoot. Nachtelijke partrouilles moesten het gras en de bloemen zoveel mogelijk zien te verwijderen, wat natuurlijk geen ongevaarlijke bezigheid was… Onkruid wieden met gevaar voor eigen leven!

In de ‘Vorwärts’ vertelt een soldaat: Tot nog toe behoorde spade, bijl en houweel tot onze belangrijkste wapens. De zomer heeft ons een nieuw werktuig in de hand gedrukt, waarmee uit de loopgraven de oorlog gevoerd wordt, de sikkel. Prachtig schoten in regen en zonneschijn de bloemen en het hooge gras op. Het was heerlijk om aan te zien, maar heel slecht om er door heen te zien. Onze posten en schildwachten, tot aan de schouders gedekt door de aarde, hadden spoedig niets anders meer voor oogen dan een zee van groene halmen met kleurige bloemen, waarachter de vijand kon doen wat hij wilde. Dat ging natuurlijk niet.

Daarom ging op een goeden dag een patrouille er op uit om zeisen en sikkels te requireeren en ’s nachts moeten uit iederen poststand een paar man voorzichtig naar buiten kruipen om met deze werktuigen gras en bloemen uit te roeien. Spoedig floten echter de kogels van de vijandelijke wachtposten. Zij hadden stellig het gesuis van het staal door het gras gehoord. Toen werd bevel gegeven zeisen en sikkels weg te doen, met de handen verder te plukken. Nu glijdt in uitgezwermde tirailleurslijn met drie pas afstands hier een groep en daar een groep op de buik voorwaarts en plukt met gretige handen het gras af.

Het is niet bepaald een aangenaam werk. Scherpe halmen snijden in de huid en menigeen staat zijn rechterhand te belikken en te bekrabben, omdat hij in brandnetels of in een distel heeft gegrepen. Door het geluid van het plukken kan men niet hooren of er een vijandelijke patrouille aan komt. En te zien is er in het geheel niets. Achter ons verhindert de draadversperring een snellen terugtocht en over ons heen fluiten nog steeds met korte tusschenpoozen de kogels. Maar wat helpt het? Het werk moet gedaan worden. Oorlog is oorlog. Al had ook menigeen dien zich anders voorgesteld.

Bron: Algemeen Handelsblad, 7 juni 1915

Bekijk de volledige krant op www.delpher.nl.

overzicht: